Who's your Daddy?!

Everything i know is wrong, everything i do it just comes undone. Cuma gunu Rabarba'da konuk Nuri cetin'di sanirim. Mesut'la kizlari fakir biriyle evlenir de mutsuz olursa ne yaparlar onu tartistilar. Nuri gayet rahat "ben uyardim, beni dinlemedi kenidi basinin caresine baksin" dedi guldu, bir yandan Mesut neler yapabilecegini anlatiyor iste "sirketime cv sini gondertip yoktan pozisyon yaratip ise aldirtirim kocasini" filan gibilerinden. Onlar nasil guluyorlar, ben de aynen, ama Mesut'un Nuri'ye "olum o senin kizin nasil kiyarsin" gibi bir veryansini ile gozlerim doldu basladim aglamaya!  Lise bittigi gibi babam aldi beni karsisina, annemle yasadiklari sikintilari her igrenc detayina kadar anlattiktan sonra universite hayatim ve hatta sonrasi icin bana sunlari soyledi:  - bu zamana kadar yanindaydim, ihtiyacin var diye, bundan sonra sen ararsan gorusuruz, ben aramayacagim seni. Ozlersen, merak edersen arar sorarsin. Ben merak ederim elbet seni ama aramayacagim, benim gorevim bitti.  Zaten daha ilerisinde tutup bana "sen benim yuvami yiktin" demisti. Isin kotusu ne biliyor musunuz? O anki kizginligina, mutsuzluguna veremiyorum cunku bu lafini ne zaman hatirlatsam hala "evet yiktin, yapmadin mi, annene destek cikmadin mi?" diyor! Yikilan benim yuvamdi, ben dayilarimda babalik aradim, ben annesiz kaldim ogrendiklerim yasadiklarim yuzunden. Ben annelik yaptim kardesime, ikisinden de uzak durdugu icin.  Her neyse. Iki haftadir o kadar bunaldim ki yaptigim yanlis secimlerin sonuclarini yasiyor olmaktan dolayi, sebep olduklari icin ikisinden de nefret ediyorum cokca. Ozellikle babamdan ama. Ve aramiyorum, aramadigim icin mesaj atiyor "yine uzun zaman oldu aramiyorsun" diye. Yine yanit veremiyorum. Yine laf sokuyor cunku. Mesut'a mail atmistim dayanamayip, kiz cocukla erkek cocuk bir olmaz, kiz cocuk babasinin gozunun icine bakar diye. Gercekten de oyle. Daddy issue diye bir sey var yani bosuna degil.. Ve hani kizlar evlenmek icin babalari gibi birini ararmis ya? Bu kural sadece iyi bir baba-kiz iliskisi olanlar icin gecerli. Elbette babam gibi biriyle evlenmek asla istemem! Bazen o kadar zor ki, hem nefret hem de pismanlik hissetmek. O benim babam, hayati zor gecmis, ailesi super bir aile degilmis, bir de kalp krizi gecirdi; bu hali normal, bir de ben el cekmemeliyim diyorum kendi kendime. Ama ben senin kizinim ya. Esin arkadasin degilim, kardesin yengen ne bileyim degilim iste, yabanci degilim. Kizinim. Yetisme surecimde pek dahil olamadigin icin mi beni kizin olarak gormuyorsun? Ya da annen baban sana boyle davrandi ondan mi boyle davraniyorsun bana? Ama ben kizinim ya?!