Boom! Back to earth..

Eskiden bir blogum daha vardi benim. Maninin, alkolun ve o zamanlar yasadigim hayatin hizi sayesinde yazacak cok sey vardi. Simdi uzun suredir yasadigim sessiz era(!) yuzunden sanirim sadece kendi kendime bunaliyorum, kimseye pek bir sey anlatmadan oylece gecistiriyorum gunleri.

Durup bakinca hic bir sey farkli degil, ben bile farkli degilim. Ama hislerim surekli degistiginden sanirim, sanki problemlerim de degisiyormus gibi hissediyorum.

Daha cok daralir oldum bu aralar. Cok sevgili bf'imin is yogunlugundan pek online olamamasinin da etkisi var tabi. Asil aptallik 4000 kusur mesafede bir sevgiliye gonul vermekte. Ama sanki adam dunyada bir ya:( o kadar anlayisli ve algili, o kadar hassas ama hinzir, o kadar kafa dengi ve muzik zevki muhtesem. Sevmeyip ne yapabilirdim? Hele o da beni seviyorken. Her neyse.. Thomas da uzaklardayken iyice yalniz kaldim iste. Is yerinde adam gibi arladasim yok (olmuyorum iste tatmin ne yapabilirim?!), normal hayatta arkadaslarim cok uzaktalar. Ayrica sosyallesmek icin atilan her adim butcemize bir delik aciyor.

Su para konusu beni cok daraltiyor cidden. Boyle once ailesini sonra kendisini olduren insanlarimiz var, cok haklilar. Ben bile kafayi siyiracak derecede takmis durumdayim, geceleri ruyamda bile hesap yapiyorum, haracamalarimin dogrulugunu tartiyorum; benden az kazanip daha fazla bogaza bakan insanlar ne yapabilirler?!

Bugun peder'den bir mesaj geldi, "aramadin yine uzun zamandir, saglikli misin?" gibisinden, dedim "kontor kalmadi yukleyince arayacaktim". Bana verdigi yanita bakin :) "is kadininin telefonunda kontor olmaz miymis?" is kadinlarinin telefonlari faturali bir kere ben mi yanlis genelliyorum? Aklimdan verilecek tum cevaplar gecti, az once dedigim basta, "bilmem tanidigin is kadini varsa soralim" veya gecikmis zammi abarmis ogrenim kredi dokumumu gonderip "borc odeyen is kadininin olmuyormus demek ki" mesela.

Kredisi, ogrenim kredi geri odemesi, faturalar, dayima biladerime verdigim borclar, kenarda tutmaya calistigimiz acil durum parasi, mutfak/girtlak harcamalarimiz.... Ben ne diyecegimi getiremedim simdi. Diyorum ya benden az gelirle benimkinden buyuk ev/aile gecindiren vatandaslarim var benim.. Dunya malinda cok gozum yok, her sey benim olsun sikilinca yeni her seylerim olsun demiyorum. Bir giydigimi cikarip baskalarina verip yenilerini alayim demiyorum. Ayni ayakkabinin farkli renklerini istemiyorum, kiyafetime gore gozluk degistirme derdinde degilim. Ama arada ben de bir seyler istiyorum. Bu arada bir istedigim seyleri alamamak (o kadar kolay alamamak) baya bildigin ezik hissettiriyor kendimi! Hic hoslanmiyorum boyle dunyevi hislerden insanim evet ama.. O yuzden yine lanet ediyorum. Yetersizligime, yaptigim butun hatalara, o hatalari yapmaya beni iten sey ve kisilere. A dan z ye her seye lanet ediyorum. Durup dururken nefret yuklenip kin guduyorum, git gide buyuyo bu his durdugu yerde. Sonu sadece benim canimi yakacak bir sey bu, ama hastaligima ve ilacsiz kurdugum duzene ragmen cok uzun zaman alir sanirim sonuclarini gormem..

Boyle dusununce hastaligima takiliyorum, sozde hastaligima, bipolarligima. Nasil bu kadar uzun zamandir hasarsiz devam edebildim ben eger cidden hastaysam? Depresyon (sessizlik dedigim sey buysa hani) donemi bu kadar uzun surer mi ki? Bir sey tetikler mi acaba yine o hallerimi? Hasta degilsem ne olacak? Hasta degilsem mutlu olmam icin bir sebep yok yine. Bir garip oluyorum bunlari dusundukce.

Etrafimdaki insanlara ozenmek istemiyorum ben. Kendi hayatima odaklanmak istiyorum.

- midemi kontrol ettirmem lazim
- cikolata kistleri icin doktora gitmem lazim
- diyetisyen ve spor kismini halletmek istiyorum (boks istiyorum deli gibi, hadi boks olmadi, olesiye antrenman yapmak istiyorum) hatta boyle baya bildigin kosmak istiyorum. Hic doyasiya kosamadim ben :(
- blue jean, beyaz atlet ve kirmizi converse giymek istiyorum :(
- sonunda almanca ogrenmek istiyorum!!
- hikaye yazmak istiyorum.
- isimde kalacaksam ise dair bir seyler yapabilmek istiyorum. Ogrenmek ilerlemek istiyorum..
- dogru duzgun vakit gecirecegim insanlar istiyorum.
- yazin guzel bir konsere gitmek istiyorum..

Sonra BUM! Tekrar dunyaya dusuyorum. Hala ayni miskin kizim, tv karsisinda uyumak istiyorum. Bir saga bir sola donuyorum. Sadece kumanda etmek icin hareket ediyorum. Mutfaga sigara icin gidip ya nutella ya borek yiyip geliyorum ve yattigim yerde sisen o nefret gobegimi sarmaliyorum. Bu kadar iradesiz, sadece dert yanan, kimsesiz bir insan olmak cok koyuyor...