blinding

Az önce bir anonim sohbet sitesinde birine Allah’a olan inancımdan, nedeninden, gerekliliklerinden vs vs bahsediyordum. (Allah’a inanmazsam kendimi öldürebilirim, tam kelimelerimdi) Tam şu anda ise o kadar çok şey var ki şikayet ettiğim, tam şu anda! 1. Çok sıcak :( 2. Yepisyeni dizüstü bilgisayarım adam gibi çalışmıyor, az önce GOM Player’da mp3 dinledim! Konuşacak kimsem yok. Anneme uyuz oluyorum. Yapacak hiçbir şeyim olmadığı gibi yazacak bir şeyim de yok gibi. Anca sızlanıyorum bakınsanıza.

Uyusmali mi uyusmamali mi

Arada bir cekip kendimi vurasim geliyor. Aslinda silahim yok ama iple de asabilirim kendimi. Asil cekici gelen ise keskin bir bicakla boynumu kesmek. Taking pills are so out now!!

My preciioouuussss

Herkeslerin elinde parliyor o yuzuk, niye bu kadar gozume batiyor niye bu kadar sinir yukleniyorum bilemiyorum ama herkesin elinde ayni parlaklik!!

Kandil mode: ON

Bir telefon, bir ses tonu her seyi mahvediyor. Tum psikolojimin, tum moralimin bu kadar hassas olmasi da sinirimi bozuyor.
Ne yani ben yalniz yasiyor olsaydim, uzaklarda calisiyor olsaydim, hadi evli olsaydim, zaten planlarim oldugunda da kimse bir sey yapamazdi oyle bir durumda.. Niye ama yani? Bu fasulyelik modundan cikamayan ben miyim, yoksa insanlarin bana tavri yuzunden mi cikamiyorum fasulyelikten?
Bilemedim, cok da mutsuzum..