Hunter

Eskiden sordugum sorular degerli anlamli sorulardi. Simdi kendime ya da Tanri'ya sordugum sorular bile "niye?" den oteye gidemiyor. Cunku "ok bu boyle" diyip kaliyorum.

Yine eskiden, kabullenmenin huzur getirdigini sanirdim. Hani huzur? Sorgulayamadigim icin kendimi eksik hissediyorum. Sanki beni ben yapan sordugum sorularmis gibi.

Dun gece is ile alakali bir sorun nedeni ile gec saatlere kadar uyuyamadim; zaten kac gundur de evin huzursuzlugu vardi ustumde ama.. Sabah kalktim tost yaptim evden cikmadan. Hatta farkli bir pantolon giydim ve zorla bile olsa icine sigabildim diye pozitif bir modda ciktim evden. Sirkete vardigimda yine iyiceydim. Sonra mudurumle yaptigim dangalakligi konusmak zorunda kaldim, zaten gun boyu As'can ile baya sacmaladik ayri ayri gergin oldugumuzdan dolayi. Gun bitti, son sigarami icicem servise binmeden, shuffle sagolsun Radiohead calmaya basladi, o dk dan beri o kadar mutsuzum ki anlatamam! Mudurumu motoruyla deponun rampasindan inerken gordum "not jealous, not jealous" diye tekrarlarken bana el sallayinca ben de ona salladim. Sonra servistekileri bekledik 10 dk boyunca eve ne kadar gec gelecegimi dusundum. Sonra annemle planladigimiz gibi bulusamayacagimizi ogrendim. Eve geldim zaten bilo yoktu, aksam yine kizi getirecekti, yemek sikiciydi zaten yemek yemekten de nefret eder oldum.. Tv de bir sey yok, nette bir sey yok, yattim saat daha 10.

Sadece mutsuzum. Yatakta sordum yine Tanri'ya, "niye?" sonra "ok bu boyle". Ve ekledim "madem boyle bari yol goster".

Aslinda baska sorularim da var ama hepsi niye ile basliyor. Niye hastaligima bu kadar taktim hatta baglandim, onu benimsedim? Niye iyiyken kotu kotuyken iyi olmam bu kadar kolay? Niye iyilesmiyor ya da kotulemiyor durumum? Niye sorguluyorum? Niye tam anlamiyla sorgulayamiyor ya da yorumlayamiyorum? Niye biraktim? Niye baslamistim ki?

Cok yalnizim bre. Tek basina her gun ayni, nasil gececek bu omur? Ahanda baska bir soru turettim?! Gelisir mi acaba, yazdikca zihnim mi aciliyor ki?? Vay anasini, sorular sorular :)

Cok mutsuzum, mutsuzluktan ve yalnizliktan yoruldum artik. I want to be a hunter again..