Bazen o kadar cok ihtiyac duyuyorum ki, konustugumda "hepimiz oyleyiz" demek yerine beni gercekten dinleyip az da olsa anlayabilecek birine! Icimde ciglik cigliga bagiran bir kizla dolasiyorum surekli, ciglik cigliga surekli! Daraldigim dedigimde gercekten daraliyorum, mutsuzum dedigimde iliklerime kadar mutsuz hissediyorum, caresizim dedigimde gercekten kendimi oldurmek istiyorum. Anlamasi bu kadar zor olmasa keske. Gerci karsimdaki beni anlasa ne degisir ki? Hic bu acidan bakmamistim, ama o hissi duymak istiyorum. Bir kere olsun karsimdakinin beni anlamasi nasil bir his, merak ediyorum...
Ben cok sikildim (dedim ve gercekten cok sikildigimi anlatmaya calisiyorum)!
No comments:
Post a Comment