Bir telefon, bir ses tonu her seyi mahvediyor. Tum psikolojimin, tum moralimin bu kadar hassas olmasi da sinirimi bozuyor.
Ne yani ben yalniz yasiyor olsaydim, uzaklarda calisiyor olsaydim, hadi evli olsaydim, zaten planlarim oldugunda da kimse bir sey yapamazdi oyle bir durumda.. Niye ama yani? Bu fasulyelik modundan cikamayan ben miyim, yoksa insanlarin bana tavri yuzunden mi cikamiyorum fasulyelikten?
Bilemedim, cok da mutsuzum..
No comments:
Post a Comment